၁ - ေလွာင္ခ်ိဳင့္ထဲကေတး
ေတးေရး -သခင္မ်ဳိး
ေတးဆို - လင္းလင္း
အေတာင္ပံနဲ႕ မိုးေကာင္းကင္နဲ႕ၾကား
ေလွာင္ခ်ဳိင့္မ်ားရွိသေရႊ႕
မိုးနဲ႕ ဒို႕နဲ႕မေတြ႕
မပ်ံႏိုင္တဲ့ ငွက္ကေလး
အာကာသဟင္းလင္းျပင္နဲ႕ေဝး
အေတာင္ပံရွိရက္နဲ႕
လြတ္လပ္ေရးမရလို႕
မပ်ံႏိုင္တဲ့ ငွက္ကေလး
တိမ္ျပာျပာ မိုးသားထက္က ေငြစင္ၾကယ္ေတြနံေဘး
ေပ်ာ္ရႊင္ေပါ့ပါးစြာ ပ်ံသန္းေရး
သဘာ၀က်တဲ့ ဒီအခြင့္အေရး
ေလွာင္အိမ္ရဲ႕ အတြင္းေဒါင့္ကေလးမွာ
အျပင္ကမၻာကို ေမွ်ာ္ေငး
ပ်ံႏိုင္ခြင့္ေဝးတဲ့ ငွက္ကေလးမ်ားရဲ႕
ေလွာင္ခ်ဳိင့္ထဲက ထြက္လာတဲ့ေတး
(မပ်ံႏိုင္တဲ့ ငွက္ကေလး မပ်ံႏိုင္တဲ့ ငွက္ကေလး) |
|
၂ - ဘဝတကၠသိုလ္
ေရး- ၅ ညလူငယ္
ဆို - ဂၽြန္ဂလင္း
ေရာင္နီမလာမီ ႏိုးထခဲ့ၿပီ… ေထာင္နံရံေပၚသံေခ်ာင္းေခါက္သံျမည္
တခၽြင္ခၽြင္ျမည္ ေျခက်င္းတို႕႐ိုက္သံ… သံစဥ္ညီညာအလား… အာ႐ံုမွာထင္ရွား…
ကာရံစီကာ ေတးတပုဒ္ဖြဲ႕လိုက္တယ္…….
ကန္အင္းယားနဲ႕ေဝးခဲ့တဲ့… ဘ၀ရဲ႕တကၠသိုလ္..တံတိုင္းအထပ္ထပ္
တံခါးအထပ္ထပ္ အက်ဥ္းစခန္းတေနရာ
ပန္းရနံတို႕ မေမႊးပ်ံ႕တဲ့ ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္…စြန္႕လြတ္တဲ့ ႏွလံုးသားတို႕ ေပါင္းဆည္းဆံုရာ..
အျပင္ကမၻာနဲ႕..အဆက္ျဖတ္တဲ့ေျမ… စာအံသံေတြ သုဥ္းဆိတ္ေစလည္း….
ရင္မွာကိုယ္စီ ရွိတဲ့အေတြ႕အႀကံဳ…အျပန္အလွန္ ဖလွယ္ေနယင္း
အခ်ိန္ေတြကို စစ္ခင္း… ပညာရွာကာ ဘဝရဲ႕ေက်ာင္းထဲမွာ
သင္႐ိုးတစ္ခုနဲ႕ မကန္႕သတ္တဲ့ ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္… ႀကံဳေတြ႕ရသမွ်
တို႕အတြက္က သိမွတ္စရာပါ….
ေခါင္းေလာင္းမထိုး ေက်ာင္းမဆင္းတဲ့ ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္…
စကၠန္႕မလပ္ တို႕အတြက္က ေက်ာင္းတက္ခ်ိန္ပါ….
မေရရာတဲ့ တို႕ရဲ႕မနက္ျဖန္ ႀကံဳဆံုေနတဲ့ ခါးသီးမႈေတြအလယ္….
ခိုင္မာေနတာ တခုေတာ့ရွိတယ္…ဒါဟာ အမွန္တရား
မကုန္ႏိုင္တဲ့ခြန္အား အေမွာင္ကမၻာက လႊင့္တဲ့အလင္းတန္းသဖြယ္
ျမင္ကြင္းတို႕က မေျပာင္းလဲၾက ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္…အဥၨတၱ
အတြင္းသေဘာအား ရင့္က်က္ေစခဲ့…
အကိုင္းအခတ္တို႕က ခ်ဳိးဖ်က္ခဲၾက ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္….. မိုးထက္တက္မဲ့ ႐ုန္းအားအသစ္နဲ႕ ရြက္ႏုေဝဆဲ….
ေပဆပ္ခဲ့တဲ့ အေသြးအသက္တို႕နဲ႕ ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္… ဦးမၫြတ္ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းအေပါင္းအား ဦးၫြတ္ေနဆဲ
ေမ့ေဖ်ာက္မရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္တို႕နဲ႕ ဘဝရဲ႕တကၠသိုလ္… ႏွလံုးသားထက္ေသြးစက္နဲ႕ ေရးမွတ္ေနမယ္။
|
